Afgelopen weekend mocht ik weer mee vieren. Met een stel dat weet dat het leven geen rechte lijn is. Dat er pieken zijn en diepe dalen. En dat de verbinding samen niet altijd vanzelfsprekend is. Maar juist dan als je er voor blijft werken, hem weer weet vast te pakken samen elkaar weer weet te vinden hoe hard het leven soms ook kan zijn, dan is er niets mooiers om juist nu bij elkaar stil te staan en te vieren.
Haar kende ik al. Bij ons thuis is ze een begrip. Een juf van school, die geen gewone juf is, maar iemand met de gave achter het kind te kunnen kijken zoals haar moeder het zo mooi omschreef toen ik eind van de avond even met haar stond te kletsen. En die gave gaat verder dan alleen bij kinderen. Ze heeft het vermogen om open en liefdevol naar de wereld te kijken. Zonder oordeel. Dat naast zo’n mooi mens niets anders dan nog een mooi mens kon staan werd bevestigd bij onze eerste kennismaking. Ook met hem klikte het direct en werd mij al snel duidelijk dat zijn gevoel voor humor helemaal in mijn straatje ligt. En zo begon het uitkijken naar hun dag. Op een van mijn lievelingsplekjes in mijn eigen geliefde Amersfoort. Tijd om de tijd stil te zetten. Terug te kijken, stil te staan, dankbaar zijn en vol prachtige wensen de toekomst in te gaan.
Trouwen bij hofje Armen de Poth
In de historische binnenstad van Amersfoort bevind zich een klein verscholen hofje. Het hofje De Armen de Poth. Een waar rijksmonumnent waar huizen staan die tot op de dag vandaag nog bewoond worden door mensen met een minima inkomen. Een initiatief dat al sinds 1447 van kracht is. Met recht dus een bijzondere plek.
Aan het begin van de dag trof ik haar samen met haar dochter daar al aan. In het oude pand vol verhalen was de dag aangebroken dat zij hun verhaal een extra hoofdstuk mochten gaan geven. In werkelijk prachtig licht werd er samen getut, omgekleed terwijl buiten hij de gasten ontving. En toen was het tijd om weer samen te zijn, niet in de kapel, maar even een eigen moment vlak ervoor om daarna met het hele gezin gezamenlijk naar binnen te lopen.
Ceremonie in de Rochus kapel
In de serene Rochus kapel was het tijd voor de ceremonie begeleid door een dierbaren
vriendin. Met zijn viertjes kwamen ze binnen en toen was het tijd voor hun verhaal; hun samenzijn, het ontstaan van hun liefde, de weg die ze samen hebben afgelegd alles tot het moment daar in de kapel. Met hun dochters af en toe even de aandacht overnemen wat al snel het fijne relaxte karakter van de dag onderstreepte. Alles mocht er zijn. Geen opgedirkt gedoe, jezelf zijn en vooral genieten samen. Na twee prachtige geloftes, de kus, kerkklokken en de
ringen was het tijd om het vieren verder voort te zetten.
Ontspannen borrelen in de tuin
Toen we elkaar voor het eerst spraken over hun plannen was de wens om het vooral heel relaxed en intiem te laten zijn heel duidelijk. Geen groot feest, maar samen zijn met
mensen die dichtbij ze staan, een borrel die langzaam zou overlopen in avondeten. Geen vast zitten aan tafels, maar gewoon ergens een plekje pakken, foodtruck erbij zoiets. Het idee klonk me al als muziek in de oren, de uitvoering was des te fijner. We bewogen ons tussen de ruimte binnen en het terras. Dan weer even hier kletsen, dan weer even daar. Een speech, mooie verhalen, bellenblazen met de kinderen en ondertussen werd de foodtruck bemand door de twee meest geniale pizza bakkers. Het was genieten. Er werd verstoppertje gespeeld, foto’s gemaakt met de polaroid, ijsjes gegeten in de tuin, hoedjes op en af gezet en heel veel gelachen samen.
Samen uit samen thuis
En toen zo halverwege de avond het tijd was te gaan afronden – de bewoners van het hofje hebben immers ook hun rust nodig – kregen zij de rugtas op de rug geschoven. En met de gasten die er nog waren werden ze
uitgezwaaid. En terwijl zij met een grote grijns van geluk naar hun hotel liepen werd er opgeruimd. Samen nog even de stattafels ingeklapt, de decoratie verzameld. Ik weet immers uit ervaring dat het einde van een bruiloft soms net zo veel kan zeggen als de start ervan. Dat zij samen gedragen worden door zoveel lieve mensen om zich heen spreekt voor ze. Want het laat vooral heel mooi zien hoe zij zelf altijd voor een ander klaar staan. Inmiddels stond ook mijn lift klaar en na een rondje knuffels – had ik al verteld dat het een heerlijke groep mensen was – mocht ook ik met een grote grijns het hofje verlaten. Weer een beetje verliefder op de wereld.
READY TO CELEBRATE LOVE?
Zijn jullie van plan jullie liefde te gaan vieren. Groots, intiem, op een kasteel of ook in je eigen achtertuin. Gaat het bij jullie vooral om het vieren van de liefde voor elkaar te midden van de belangrijkste mensen in jullie leven en zijn jullie nog opzoek naar een fotograaf die juist die unieke momenten van jullie samen en jullie gasten in beeld brengt? Laat gerust hieronder je gegevens achter en ik maak graag vrijblijvend met jullie kennis.