Baby (Woo-hoo), where the hell is my husband? (Woo-hoo)
What is takin’ him so long to find me? (Woo-hoo)
Deze twee zinnen zitten vast in mijn hoofd sinds ik afgelopen vrijdag het feest van N+T achter me liet. Deze twee wisten me vanaf onze eerste kennismaking al te raken, maar hun dag en hun feest gooide daar meer dan een schepje bovenop. Het blijft een voorrecht om iedere keer weer twee mensen te mogen ontmoeten. Die in mijn ogen gewoon niet los kunnen. En dan toch leer je tijdens de trouwdag zo veel over hen als individu. Hun eigen weg, waar ze vandaan komen, hun families, ouders en broers die ze maken wie ze zijn. En op hun dag kwam alles samen. Die twee aparte wegen liepen al een tijd synchroon en ik kan me niet voorstellen dat die weg ooit nog anders gaat lopen.
Fotoshoot in het centrum van Nijmegen
Ik mocht de dag heerlijk starten bij hen thuis. Terwijl de slingers nog even verankerd werden met een fles sojasaus, een strik op de deur werd gehangen door hun vaders. De sfeer en de eigenheid zat er gelijk in. En toen was het tijd om te gaan omkleden. Terwijl hun moeders hielpen met aankleden, zorgde hun lieve vriendin voor de make-up. En toen was het tijd om de dag weer samen te gaan beleven. Onze eerste stop werd Nijmegen. Eerst zwieren door het park en daarna de binnenstad in. Inmiddels haalde de miezerregen ons in, maar mocht dat de pret niet drukken. We pakten de paraplu’s erbij en het zwieren ging verder. Door de straten, langs de Stevenskerk. Alsof we in kleine bubbel door
Thuis stond de rest van de familie en vrienden inmiddels op hen te wachten. Samen werd er geluncht en toen werd het toch langzaamaan tijd om naar de trouwlocatie te gaan.
Trouwen op Fort Lent
Die trouwlocatie was het prachtige Fort Lent. Met uitzicht op de stad en de Waal een unieke plek aan de rand van Nijmegen. In het midden van het fort was het tijd voor de ceremonie.
Deze werd geleid door Claudia van Trouw by Clau die met een geweldige dosis energie de ceremonie leidde. Na haar prachtige woorden volgden twee ontroerende geloftes en was het dan toch echt tijd voor de ontlading: het ja-woord. Echt samen, hardop uitgesproken voor iedereen die ze lief hebben. Tijd om dit te gaan vieren.
Het leuke van Fort Lent is dat er allemaal verschillende ruimtes rondom de grote zaal liggen. En zo vertrokken we door de gangen naar de borrel. Taart en champagne stond daar op ons te wachten. Knuffels, felicitaties en cadeaus werden overhandigd. Inmiddels was het droog en klommen we naar boven om bovenop het Fort nog wat foto’s te maken. Er werd geposeerd met de familie, cadeau’s overhandigd en nog meer foto’s gemaakt.
Diner, speeches en een quiz
Terug binnen stond het diner op ons te wachten. In een van de zij-kamers was een BBQ opgetuigd en was het tijd om lekker ontspannen te gaan eten. Het diner werd opgeleukt met een aantal heerlijke acts. Een hilarische videoboodschap van meerdere beroemdheden, twee liefdevolle speeches en als afsluiter een geweldige quiz. Het is zo’n dag waar vanaf het eerste moment de sfeer goed is. Warme families, lieve vrienden. Een gezelschap dat er echt voor elkaar is. Je zag het aan de persoonlijke cadeau’s die werden gegeven, het meeleven, meevoelen en vooral heel hard meevieren. En met het feest in aantocht kon dat vieren alleen nog maar groter worden.
Feesten in het fort
En toen het tijd, voor die alom bekende vraag. De vraag die ons nu al een tijdje bezighoud: Baby (Woo-hoo), where the hell is my husband? En met die ene zin brak het feest los. Er volgde een dans van hen samen, meerdere solo’s en ik stond met kippenvel op mijn armen en tranen in mijn ogen dit te fotograferen. De ontlading. Het zijn wie je wil zijn. Er alles laten zijn en dat alles er mag zijn. Deze twee zijn zo’n heerlijke aanvulling op elkaar. Ieder in zijn eigen kracht. En die ontlading was er niet alleen bij hen. Het feest was vanaf het eerste moment aan. Er werd gedanst en genoten. En in dat midden van dat alles vroeg ik mezelf af waarom de openingsdans me zo raakte. Het is dat ene moment dat je even heel bewust de spotlight pakt. En ja, dat doe je ook vooraan tijdens de ceremonie, maar dit is anders. De dans is er niet alleen om het feest te openen. De dans is er om te laten zien wat voor feest je wilt, welke toon je wilt zetten. En het is vooral de plek om helemaal te laten zien wie jullie zijn, zonder je in te houden. Het hoeft niet perfect, als het maar vol overgave is. En die overgave was er.
En met weer een voller hart stapte ik de auto in. De zinnen van Raye op repeat. Zo blij dat zij beiden hun husband hebben gevonden.
READY TO CELEBRATE LOVE?
Zijn jullie van plan jullie liefde te gaan vieren. Groots, intiem, op een kasteel of ook in je eigen achtertuin. Gaat het bij jullie vooral om het vieren van de liefde voor elkaar te midden van de belangrijkste mensen in jullie leven en zijn jullie nog opzoek naar een fotograaf die juist die unieke momenten van jullie samen en jullie gasten in beeld brengt? Laat gerust hieronder je gegevens achter en ik maak graag vrijblijvend met jullie kennis. Benieuwd naar een andere bruiloft die ik in de omgeving van Nijmegen heb gemaakt? Klik hier.